شیخ فضل الله نوری در رساله حرمت مشروطه :

"یکی از مواد آن ضلالت نامه این است که افراد مملکت متساوی الحقوق اند...

حالا ای برادر دینی، تامل کن در احکام اسلامی که چه مقدار تفاوت گذاشت بین موضوعات مکلفین در عبادات و معاملات و تجارات و سیاسات از بالغ و غیر بالغ، و ممیز و غیر ممیز ،و عاقل و مجنون، و صحیح و مریض، و مختار و مضطر ،و راضی و مکره، و اصیل و وکیل ، و ولی و بنده و آزاد ، و پدر و پسر، و زن و شوهر ، و غنی و فقیر ، و عالم و جاهل ، و شاک و متیقن، و مقلد و مجتهد ، و سید و عام ، و معسر و موسر ، و مسلم و کافر ، و کافر ذمی و حربی، و کافر اصلی و مرتد، و مرتد ملی و فطری، و غیرها مما لا یخفی علی الفقیه اماهر... 

اسلامی که این قدر تفاوت گذارد بین موضوعات مختلفه در احکام، چگونه می شود، گفت که معتقد به مساوات است... 

اگر این قانون دولتی مطابق اسلام است که ممکن نیست در آن مساوات، و اگر مخالف اسلام است، ... آنچه مخالف اسلام است، قانونیت پیدا نمی کند...

ای بی شرف، ای بی غیرت، ببین صاحب شرع برای این که تو منتحل به اسلامی، برای تو شرف مقرر فرموده و امتیاز داده تو را، و تو خودت از خودت سلب امتیاز می کنی؟ و می گویی من باید با مجوس و ارمنی و یهودی برادر و برابر باشم؟..."