با آغاز بهار و رویش گیاهان در کوه و دشت‌های کشور، افرادی که برای به دست آوردن سود شخصی اقدام به کندن و فروش تجاری گیاهان خودرو می‌کنند، به منطقه‌های مختلف کشور هجوم آورده‌اند. متاسفانه در سال‌های اخیر، چیدن "سبزی‌های صحرایی" از یک کار تفننی که در سطحی محدود توسط افراد محلی انجام می‌شد، بدل به یک کار تجاری شده که در مقیاس بزرگ و در بسیاری نقاط توسط سوداگران حرفه‌ای، انجام می‌شود. این افراد، بی اعتنا به نقش گیاهان خودرو در حفظ خاک، بدون در نظر گرفتن فرصت رشد و زادآوری برای گیاهان، و بی توجه به ارزش‌های متنوع این ذخیره‌های ژنتیکی که بسیاری از آن‌ها در خطر انقراض هم قرار دارند، برگ، ساقه، ریشه، پیاز، و گل گیاهان مختلف را می‌چینند و در میدان‌های تره‌بار، فروشگاه‌ها، و کنار خیابان و جاده به فروش می‌رسانند. . خبرها و برآوردها حاکی از این است که بعضی از این افراد، در یکی دو ماه، چند ده میلیون تومان سود به جیب می‌زنند! درست مانند کسانی که با بریدن درختان جنگلی و تجاوز به حقوق عمومی، سودجویی شخصی می‌کنند.

البته گروهی  از سبزی‌چینان (به‌ویژه مردم محلی و کوه‌نوردان که ملاحظه‌کار تر هستند) فقط بخش هوایی گیاه (برگ و ساقه و گل) را می چینند و می پندارند که این کار زیانی در پی ندارد. اما، واقعیت این است که حتی این کار هم موجب اختلال جدی در رشد و زادآوری گیاه می‌شود.

مطابق نظر گیاه‌شناسان (مثلا دکتر حسین آخانی، استاد دانشگاه تهران) از حدود ۷۳۰۰ گونه‌ی گیاهی شناخته‌شده‌ی ایران، حدود بیست درصد در معرض خطر انقراض‌اند و چند گونه هم تا کنون منقرض شده‌اند. غالبا از چرای بی‌رویه، طرح‌های عمرانی بی‌ملاحظه، سدسازی، افت سفره‌های آب زیر زمینی، و جنگل‌زدایی، به عنوان مهم‌ترین عامل‌های تهدید گیاهان ایران یاد می‌شود. اما، برداشت بی حساب و کتاب گیاهان خوراکی و نیز گیاهان به اصطلاح دارویی (که بیشتر، به شکلی غیرعلمی و خودسرانه تجویز می‌شوند) نیز یک عامل مهم انقراض گونه‌ای و آسیب‌رسان به خاک است که تا کنون کم‌تر به آن توجه شده است. این گیاهان، معمولا به علت داشتن عطر تند و مواد موثره‌ی دیگر، توسط دام چرا نمی‌شود، اما هدف چاقو و قیچی سوء استفاده‌چیان یا دوستداران سبزی‌های طبیعی قرار می‌گیرند.

حال موضوع اصلی که باید بدان توجه شود حضور طبیعت گردان و کوهنوردان در مناطق حفاظت شده و پارک های ملی است.منطقه ی ارسباران با داشتن چندین منطقه ی حفاظت شده و پارک ملی و پناهگاه حیات وحش، میزبان خیل عظیم گردشگران طبیعت می شود.جا دارد که سازمان جنگل‌ها و مراتع و سازمان حفاظت محیط زیست، در منطقه‌های زیر مدیریت خود با  برداشت تجاری سبزی صحرایی و گیاهان دارویی مقابله کنند. این گروه برداشت کنندگان را می‌توان با گونی‌های بزرگی که بر پشت خود یا حیوان‌های بارکش حمل می‌کنند، در مبادی راه‌های محلی به سادگی شناسایی کرد. همچنین لازم است که شهرداری‌ها و نیروی انتظامی، فروش این گیاهان را در سطح شهر و در کنار جاده و خیابان ممنوع کنند. سازمان‌های مردم‌نهاد زیست‌محیطی، گروه‌های کوه‌نوردی، و رسانه‌ها هم باید با پایش کوه‌ها و دیگر منطقه‌های طبیعی، آگاهی‌رسانی، تذکر دادن به سبزی‌چینان، و البته با خودداری از چیدن گیاهان در مناطق حفاظت شده و پناهگاه های حیات وحش و پارک های ملی، به جلوگیری از غارت ثروت زیستی و ژنتیکی کشور کمک کنند.